Geschiedenis

Het begint allemaal met W.H. Van Leeuwen (1887-1960) van wie een prachtig beeld bij ons in de hal staat. Van Leeuwen doorliep de lagere school en de HBS te Amsterdam (eindexamen 1904) en ging daarna een jaar praktisch werken bij Werkspoor in dezelfde plaats. In 1905 werd hij ingeschreven aan de Technische Hogeschool te Delft; na een grondige studie van theorie en praktijk in locomotiefbouw verliet hij deze in januari 1912 met lof. Nog in datzelfde jaar trad hij als tweede werktuigbouwkundig ingenieur in dienst van de Ned. Gist- & Spiritusfabriek NV (NG & SF) te Delft, waarvan de oprichter, J.C. van Marken, zijn oudoom was en de toenmalige président-directeur, F.G. Waller, zijn oom. Door het enthousiasme waarmee Van Leeuwen zijn werk verrichtte, zijn grote kundigheid, zijn scherpe inzicht, snelle wijze van werken en zijn gemakkelijke wijze van omgang met mensen maakten dat hij zich al spoedig ontwikkelde tot een ‘captain of industry’. Het is dan ook geen wonder dat hij reeds in 1920 in de directie werd opgenomen en op 39-jarige leeftijd in 1926 tot président-directeur van de onderneming werd benoemd.

Van Leeuwen een pand vlakbij het Agnetapark, dat in 1882 in opdracht van zijn fabriek was aangelegd. Uit dit huwelijk kwamen 2 zoons en 3 dochters voort. In 1930 besloot hij een nieuw huis voor zichzelf te bouwen. Het ontwerp in de stijl van het Kubistisch Expressionisme is van architect A.H. Wegerif Gzn. (1888-1963). Na een gezamenlijke studiereis van architect en opdrachtgever naar Zweden en de Bauhaustententoonstelling in Berlijn, ontwierp Wegerif een functionalistische villa. Deze villa is zo gelegen dat de keuken in de ochtend van de zon geniet, waarna de eetkamer en tuin vanaf de middag genieten van de zon. Het latere ontwerp werd slechts met moeite (onder andere door het platte dak) goedgekeurd door de Delftse Schoonheidscommissie, die sterk onder invloed van de ideeën van Granpre Moliere stond. Dit kwam onder andere door de invloed die mr. van Leeuwen gedurende de jaren had opgebouwd. Het interieur met specifieke kleurstellingen is ontstaan in nauwe samenwerking met de van oorsprong Noorse mevrouw Van Leeuwen-Issaachsen. De gebrandschilderde glas-in-loodramen van de hand van kunstenaar Jaap Gidding (1887-1955) verbeelden verhalen uit de Scandinavische Edda-sagen. Bovendien zijn er Noorse symbolen in de glazen verwerkt, zoals fjorden, de poolster, de Noorse vlag, naast Nederlandse symbolen als koeien, molens en zeilschepen. In de rijkversierde schoorstenen zijn mozaïeken geplaatst met onder meer het huis Solheim (‘’zonnehuis’’) tegen de achtergrond van een zon. De grootste en mooiste kamers hebben vensters met Mondriaanachtige roedenverdelingen. De vloeren van gewapend baksteen waren een noviteit in Nederland. Deze zijn in samenwerking met Mevr. van leeuwen-Issaachsen belegt met mozaïeken en Noorse natuurstenen. Binnen zult u geen vierkante muren aantreffen, welke volgens een Noors bijgeloof trollen deed verdwalen. De tuin, die nauwe samenhang vertoont met het huis, is aangelegd door tuinarchitect H. Roeters van Lennep (1889-1971). Helaas is daar tegenwoordig alleen de langwerpige vijver met het mozaïek ingelegde fontein uit de muur van het huis van over. Het pand is in 1932 opgeleverd.

Als we een looproute door het huis nemen beginnen we in de hal. Hier ziet u een ruime spiraalsgewijze trap met Mondriaans mozaïek op de horizontale zijde van de trap. Leuk is ook te wijzen op de foto’s van vroeger die aan de wand hangen. De vloer waarop u staat zijn Noorse stenen uitgezocht door mevr. Van leeuwen-Issaachsen. U ziet ook een schitterende haardstee. Deze is belegd met stenen mozaïek, ingesloten door 2 schitterende glas in lood ramen.  Als u naar links door de deur gaat ziet u daar 2 kamers (down2). Deze kamers waren vroeger één geheel, en was de bibliotheek van Mr. van leeuwen. Terug naar de hal en de rode trap op bevindt zich de eerste (kleine) logeer rechts. Als men doorloopt bevindt zich rechts van u alle 5 kinderkamers (tegenwoordig de flat genoemd). Deze waren vroeger ingericht van jong naar oud. De oudste sliep in de kamer het dichtste bij de badkamer, in de grootste kamer. Het tegenwoordige klushok was in de tijd open en een deur naar de slaapkamer van mr. en mevr. Van Leeuwen. Als u doorloopt naar deze slaapkamer ziet u de mooie glas in lood ramen die Noorse sprookjes uitbeelden. Hier staat momenteel ook de boekenkast die vroeger in de bibliotheek stond (down2).  De kast is momenteel gevuld met alle almanakken van de sociëteit en mocht er brand uitbreken dan is deze collectie de back-up voor de bibliotheek van de Phoenix. Wanneer men uit de slaapkamer (langs het server hok) de spiraalsgewijze trap verder omhoog volgt ziet men de 2e (grote) logeerkamer rechts liggen. Deze bevatten destijds een eigen badkamer gedeelte. Ook is het leuk om even op het plafond te wijzen waar een grote zon (solheim) op afgebeeld staat.  Als er we nog verder naar boven lopen bevindt zich wederom rechts van u een groot dakterras. De gedetailleerde randen van het dakterras en het balkon zijn afgesloten met een gresrand van geglazuurde zwarte tegels. Dit heeft een fantastisch uitzicht over Delft. Als we verder lopen komen we in de locomotief kamer van mr. van leeuwen. Hij had een innige passie voor modelbouw locomotief en had hier een werkend miniatuur spoornetwerk gebouwd. Hij kon soms dagen hiermee bezig zijn. Naar deze kamer liep dan ook een dienstlift vanaf de keuken waarvandaan het personeel eten kon sturen. Als we doorlopen betreden we hierna het dienst gedeelte van het huis door een trappetje. Nu bevindt men zich in het personeelsgedeelte (noord- en oostgevel) dit is sober, eenvoudig en gesloten vormgegeven. Wijs hierbij ook op het verschil van vloertype van parket naar zeil. Ook is te zien dat dit gedeelte van het huis veel minder ramen en gevels bevat dan het woongedeelte (de zuid- en westgevel). (2) Hier kun je goed zien dat het huis uit 2 delen bestaat en het dan ook 2 trappen heeft. Op deze verdieping zaten oorspronkelijk 3 kamers maar die zijn tijdens een grote verbouwing in 1962 (toen het door de DUWO tot studentenhuis werd omgevormd) en een renovatie in 1986 in vijf kamers opgedeeld (upper5). Wanneer de diensttrap naar beneden wordt gevolgd kunt men nog goed de ronde van muren zien die het verjagen van het Noorse bijgeloof van Mevr. Van leeuwen verhielp. Als je naar links gaat bevindt zich daar de badkamer (campingdouche) en het slaaphok. Als men zich verder terug via de diensttrap naar beneden begeeft komen we aan bij een gangetje waar de keuken, de garage (getto), portiers kamer, leveranciers ingang en de kelder aan grenst. De garage is tegenwoordig opgedeeld in 3 kamers. Vroeger werd hier veel geklust aan auto’s van Leidse meiden. De keuken is tegenwoordig opgedeeld in twee delen dit is nog goed te zien aan de vloer. Het deel van de vloer wat aan de bar grenst bevat een mooi mozaïek waarin $olheim staat. Hierna gaan we naar het kloppend hard van het huis. De bar en woonkamer. Deze kamer is tegenwoordig ook opgedeeld in 2 delen. Een slaapkamer en een gemixte bar-dancing  ‘’de bonte vivant’’. De slaapkamer bevat nog origineel glas in lood. Alleen de eetkamer (Kamer 2) is nog te bezoeken nu is dit een gedeelde HJ-kamer. Alleen de inbouwbank en de haardstee in deze kamer zijn nog origineel.

De familie woonde tot in 1943 in het huis, toen werd zij gedwongen onder te duiken. De Duitsers bezetten Solheim en gebruikten het als hoofdkwartier voor Delft en omstreken. Na de oorlog keerde de familie in het huis terug. De heer van Leeuwen stierf in 1960 door een embolie, opgetreden door hem op 73 jarige leeftijd ondergane operatie.

Zijn vrouw woonde nog enige tijd in het huis en wilde het bestemmen voor de huisvesting van internationale studenten. Dit plan werd echter gedeeltelijk uitgevoerd. De stichting Studentenhuisvesting maakte het huis in 1962, door het opdelen van een aantal grote ruimten en aanpassing van het sanitair, geschikt voor een groot aantal Delftsche studenten. Bij de renovatie in 1986 werden onderdelen als plafonds, binnenwanden en houten delen vervangen en ruimten doorgebroken of kleiner gemaakt. Het exterieur is, op enkele kleine wijzigingen, na, gelijk gebleven.